Vandaag was dus toch de dag aangekomen dat Mark terugging naar Nederland.
Wel gek hoor. De hele morgen nog met van alles en nog wat bezig geweest. Zelfs weer een plant
geherplaatst. Mark heeft dus op zijn armen een aantal krassen als souvenier meegenomen naar Nederland. Te laat dus op het vliegveld en geen mogelijkheid meer om afscheid te nemen. Nog 1 kusje en doeg. Nog steeds niet het besef maar voel me wel alleen. Er zijn hier echter genoeg vrienden waar ik kan uithuilen. Met mij komt dus alles goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten