zaterdag 26 april 2008

Joey





Hallo ik mag een keer een verhaaltje schrijven. Vanmorgen hebben we ondanks dat het vrouwtje niet hoefde te werken haar toch lekker om 6.00 wakker gemaakt. Is de dag lekker lang toch. We weten nl dat ze eerst allemaal andere dingen moet doen voordat ze met ons naar het strand gaat. Wij moeten dan altijd netjes op het huis passen. Dat doen we natuurlijk dan ook netjes maar we gaan liever met het vrouwje mee. Dit keer duurde het boodschappen doen wat langer als normaal. Volgens mij deed ze dat expres omdat het vanmorgen zo vroeg was. Ze vertelde dat ze even bij Monique onze vriendin op bezoek was geweest. Zij heeft de dengegriep (knokkelkoorts) te pakken. Schijnt niet zo leuk te zijn. We hebben Monique ook al de hele week niet gezien dus dat verklaard een hoop. Daarna ging ze weer tegen haar laptop praten. Heel vreemd. Soms horen we dan ook de baas maar we zien hem niet. Af en toe loopt ze dan ook een rondje door het huis terwijl ze tegen de laptop praat, dan moeten wij ook even komen kijken. Wij snappen hier niets van want we zien toch niets maar we doen het maar wel steeds heel braaf want ze schijnt het leuk te vinden. He he eindelijk mogen we in de auto en gaan we naar het strand. Halvewege bedenkt ze zich en keert weer om. Wij baalen natuurlijk. Maar ze was alleen haar mobiel vergeten en daarna gingen we toch weer verder. Op het strand mocht Bart los en ik moest aan de lijn heel oneerlijk allemaal. We hebben een heel eind door de zee gewandeld het water stond ogeveer tot halvewege onze rug. Best diep dus. Toen we terug gingen lopen zag ik mijn andere vriendje de zeemeeuw weer. Ik wilde natuurlijk met hem spelen maar zat vast aan de riem. Toen ik heel hard trok ging de riem stuk (had ik afgelopen keer al een beetje op scherp gebeten) en kon ik toch met mijn vriendje gaan spelen. Vrouwtje was dus niet blij en toen ik uiteindelijk naar haar toe ging moest ik direct de auto in en gingen we naar huis. Ik zal de rest van de dag maar heel lief doen. Dan vergeet ze vast dat ze boos op me is. Maar het was wel weer heel leuk allemaal.

1 opmerking:

Mark in Iran zei

Hee meisje!!
We zijn even buurten bij jouw mannetje, hij had hondenknuffels over, dus hij kon even met Luca knuffelen, haha! Ik vind jou echt goed, zoals jij die antillianen aan het werk houd (en je zelf daarbij ook) Jij verbeterd nu al de gemiddelde bureaucratische snelheid!
Tot later, xxx Hanneke, Richard en Luca