He He eindelijk heeft het vrouwtje weer eens tijd voor ons. We mochten in de auto als we lief zouden zijn. We hebben een heel stuk gereden wat erg leuk is met je hoofd uit het raam. Als er iemand voorbij komt wil ik hem pakken en blaf heel hard. Het vrouwtje vond dit niet lief omdat haar oor naast mijn bek zat. Voortaan grom ik dus alleen maar. Joey wilde voorin zitten maar dat vond het vrouwtje ook niet goed. (eigenlijk hebben wij het best moeilijk he). Uiteindelijk kwamen we na een heleboel strandjes voorbij te hebben gereden op HET strand waar wij mochten spelen. Er was verder niemand alleen wij drieen. Hier zijn wij weer op zoek geweest naar de baas. We hebben kuilen gegraven en hem niet gevonden. Ineens dachten we het te weten. De baas neemt altijd spullen mee zodat hij onder water kan zwemmen. We zijn dus een uur aan het zoeken geweest in het water maar ook daar niet gevonden. Msschien is hij dieper in het water maar wij durven maar tot onze knietjes. Uiteindelijk hebben wij geprobeerd om een pelikaan te pakken om hem ook bij onze zoektocht te betrekken. Helaas begreep hij dit niet en vloog heel hard weg. Joey probeerde hem nog te achtervolgen maar hij werd teruggeschreeuwd door het vrouwtje. Ik geloof niet dat zij begreep wat Joey wilden doe. We weten zeker dat de baas op het eiland moet zijn want vanmorgen hoorde wij het vrouwtje met hem praten. Hij riep ons ook nog maar wij begrepen niet waar het vandaan kwam. We blijven dus zoeken en houden jullie op de hoogte en ondertussen beschermen wij het vrouwtje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten