Zaterdag 12 april

Jawel, Weekend!!! Gisteravond wezen stappen met Aaron de accountmanager en Yorick de marketingmanager uit Curacao. Zelfs op Bonaire kan je stappen. Wist ik ook nog niet. Was om pas om 2.00 uur thuis omdat ik echt super moe was. (Normaal lig ik hier iedere avond al om 21.30 in mijn mandje). De mannen zijn nog even doorgegaan. Het was 1 groot feest. Heel leuk allemaal. Weer met een aantal mensen kennis gemaakt.

Vanmorgen het normale weekend begin en boodschappen doen bij Ware House. Kom je direct weer iedereen tegen. Je moet er dus wel even de tijd voor uittrekken. Zal ik trouwens ook een foto van maken.

Na het boodschappen doen hadden Bart en Joey zoiets van het is goed geweest vrouwtje nu is het Bart en Joey tijd. Ze hadden dus de auto in beslag genomen en hadden als eis dat we naar het strand gingen.

Monique opgehaald en lekker naar het strand. Kop uit het raam en lekker zachtjes blaffen (anders wordt het vrouwtje doof en boos) Lekker luieren was de bedoeling. Helaas met een puber als Joey was de illusie snel voorbij. Niet alleen op de grond lopen er beesten zoals geiten en ezels maar ook in de lucht vliegen beesten zoals zeemeeuwen waar je heerlijk achter aan kunt rennen.

Na een halfuur corrigeren en roepen dan maar aan de riem. Niet leuk natuurlijk. Ging met zijn rug naar mij toezitten en mij vooral niet aankijken Maar hij gedroeg zich uiteindelijk voorbeeldig. Na een half uur dacht ik dat hij het wel begrepen zou hebben. Maar het was helaas een toneelstuk geweest. Het leek wel of de zeemeeuw op een rots had zitten wachten want zodra ik Joey losliet was de zeemeeuw ook terug. Joey dus weer heen en weer rennen. Uiteindelijk was de zeemeeuw het spelletje zat en vloog weg. Alleen had Joey dat niet door en rende vrolijk met hem mee. Wat ik ook schreewde hij kwam niet terug en was volledig op de zeemeeuw gefocusd. Heel fijn voor mij. Ik dus langs het strand achter hem aan maar volledig uit mijn zicht wist ik niet waar hij heen was. Op een gegeven moment riepen er mensen uit een bar langs het strand dat hij bij de 2e barkruk zat. En jawel hoor meneer zat netjes te wachten dat ik hem kwam ophalen. Volgende keer dus maar een ander strand opzoeken. Hij is nu nog onder de indruk van de preek die ik hem buiten het zicht van de mensen gaf.

Toen we terugreden zagen we dat een heel klein vissersbootje een super grote vis had gevangen.

Bleu Marlin. Op de foto licht zijn huid al weer in het water. Ze waren hem al aan het schoonmaken. Ongelooflijk dat je met zo'n klein bootje zo'n vis kunt binnenhalen.