Je hebt wel eens van die dagen dat je denkt NEEEEEEEEE.
Afgelopen vrijdag om 12.00 uur belde degene die de container regelde dat hij eindelijk op het eiland was aangekomen. Door een staking in Curacao was hij nl een aantal weken geleden doorgevaren naar Columbia. De Douane was nu bezig alles na te kijken en ze wilde dat ik kwam omdat er een aantal nieuwe artikelen bijzaten. Deze moeten nl worden aangegeven en invoerrechten + OB over betaald worden. Ik daar dus heen. Mevrouw zitten er nieuwe spullen tussen uw verhuisinboedel. Hierop antwoorde ik dus het ligt eraan wat je nieuw noemt. Alles wat nog niet gebruikt is, is volgens hun nieuw ook al heb je het al maanden in je bezit. Ok dan zit er dus een werkbank in, zakken hondenvoer, een buro en een kast. Of ik dit echt zeker wist want ze zouden alle dozen openmaken en controleren. Waarop ik antwoorde ok als je dat gelukkig maakt moet je dat maar doen. Bijna alle dozen zijn dus helemaal uitgepakt. Ze wilde ook graag dat hetgeen wat gecontroleerd was ook direct weggehaald werd. Dat ik gewoon moest werken hadden ze geen boodschap aan. Dus maar even mijn collega's gebeld dat ik niet meer zou komen. Ook natuurlijk weer Geert en Monique gebeld. Als hij alvast zijn aanhanger neer kon zetten kon er een hoop spul op. Toen Geert kwam zag hij al dat dat helemaal fout zou gaan en hij is dus de hele middag samen met mij aan het heen en weer rijden geweest. Na 4x rijden met volle auto's en aanhangwagens was alles binnen. Ondertussen dus 18.00 uur en volledig gesloopt. De nieuwe goederen die ze hadden gevonden (minder als dat ik van tervoren had aangegeven, tijdens het inruimen van de auto ging er per ongeluk net even iets meer mee) moesten naar het douanedepot en deze zou ik pas krijgen als ik betaald had. Maar het goede nieuws is dat het beeld van Tom weer heerlijk bij mij is. Thuisgekomen zat er nog een was in mijn wasmachine op me te wachten. Ik dus nog even de was ophangen. En jawel toen alles hing brak de waslijn. Op zo'n moment kan je het even niet hebben. Dus ondertussen al redelijk gewend om mij niet op te winden na zo'n middag dus weer rustig al mijn was eraf gehaald en op een klein rekje op het terras. De volgende dag dus maar op zoek naar waslijnen. En jawel hoor na 3 winkels heb ik er 1 gevonden en zelf opgehangen. Mark zal zondag wel zeggen hoe heb jij dat nou zo kunnen doen. Maar ja hier moet je kunnen improviseren.