Stappen!!!!

Jawel, ik zou gaan stappen met Raymond onze stagair.
Ik zou hem om 23.00 ophalen en we zouden samen naar Havana gaan. "The place to be" hier op het eiland. Om 22.45 net toen ik nog even op het toilet zat viel de stroom uit. OK gezellig!!!!. Zit ik daar met mijn broek op mijn hielen in het pikke donker. Gelukkig al uit de douche, opgemaakt en mijn haar gedaan. Op de tast maar naar de garage had ik afgelopen week nog een zaklantaarn gezien. Na een aantal blauwe plekken opgelopen te hebben had ik hem gevonden. Wat is het hier dan ontzettend donker joh. Buiten wel super mooi, wat zijn er dan onwijs veel sterren. Wel weer een les geleerd. "Zorg dat je weet waar je zaklantaarn is". Toen maar even Raymond gebeld hoe de toestand bij hem was. Ook geen stroom dus. Zullen we wel of niet gaan? Toch maar besloten om te gaan kijken, volledig vertrouwen dat dit niet zo lang kon gaan duren. Heel het eiland zat dus echt zonder stoom. Bij Havana aangekomen was het redelijk rustig en iedereen liep op straat. Toch maar een drankje besteld. Je begrijpt het al Cola light was niet te krijgen want die kwam uit zo'n automaat die natuurlijk op stroom gaat. Dat werd dus op een droogje zitten. Al met al was het eigenlijk super gezellig. Een jongen had zijn gitaar thuis wezen halen en er werden dus op verzoek nummers gespeeld en gezongen. Met z'n allen om de jongen met gitaar en de barman die prima kon zingen. Vanaf het moment dat die gozer begon te spelen liep de kroeg weer vol. Raymond heeft foto's met zijn mobiel gemaakt dus deze hoop ik nog te kunnen plaatsen. Uiteindelijk dus niet zo laat geworden en maar weer in het donker naar huis. Om 1.30 was de stroom weer terug. Consequentie was ook dat ik weer een dag zonder internet en tv zat. Dat moet allemaal na een stroomstoring opnieuw gereset worden. Gelukkig is dat nu ook weer opgelost. Op naar de volgende stroomstoring. Ik zorg in ieder geval dat ik dan weer ga stappen. Heeft wel zo z'n charme.

Opruimen

Als er dingen gesloopt worden moet er daarna helaas altijd ook nog opgeruimd worden.

Zelf dus ook maar even de bezem gepakt. Heb het trouwens niet alleen druk gehad met aanwijzingen geven hoor.

Een EHBO koffer in Bonaire kopen is ook een opdracht op zich. Eerst maar eens een rondje gebeld. Geen resultaat. Toen maar in de auto geklommen en gaan zoeken van winkel naar winkel. Dit noemen ze hier dus shoppen. De mannen moesten natuurlijk na al dat werk nog even worden verpleegd.

Aaron heeft de smaak van het opruimen goed te pakken want hij heeft direct alles op de truck gegooid en is het gaan wegbrengen naar de vuilhoop. Ik denk dat ik ze al een beetje aansteek.

Tussendoor ook nog even een bedrijf gebeld voor een offerte van het doorgeroeste hek. Deze man zou gisteren al komen. Maar ja ik leef nu in Bonaire en dan moet je de volgende dag nog een keer bellen. Weer gebeld dus. De man vertelde me dus dat hij op het moment geen auto had en dus niet kon komen. Hij moest wachten op de auto. Ik zei toen dat ik hem natuurlijk absoluut niet tot bewegen wilde aanzetten maar van nummer 23 naar nummer 27 is volgens mij best te lopen. Had hij nog niet aan gedacht. Vond hij dus wel een goed idee. Nu maar afwachten waneer de offerte klaar is. Zal vast nog een keer moeten bellen.

En toen Coca Cola

Als laatste ging ook Coca-Cola van de voorgevel af. De mannen hebben echt hard gewerkt, gebibberd en gezweet. Ik had het ook best warm trouwens met aanwijzingen geven en foto's maken. Al ons schoonmaakwerk is trouwens niet onzichtbaar gebleven. Wij hebben de buren ook aangezet tot schoonmaken. Daar ook maar even wat aanwijzingen wezen geven.

Schilder klaar maken

De schilder gaat volgende week aan het pand beginnen. Dus alle signing moest van het pand worden afgehaald. Ik had een offerte opgevraagd maar dat was zo belachelijk duur dat mijn collega Aaron zei dat hij het zelf wel deed. Voor dat geld konden we beter gereedschap kopen. Super toch. Direct een leuke stageopdracht voor onze stagair Raymond.

Vandaag moest het gebeuren. In het begin vonden de beiden mannen het toch wel eng, zo hoog op de steiger en onwijs veel wind. Maar het zijn kanjers dus de bibbers overwonnen en aan de slag. Als eerste moest de signing van Amstel eraan geloven.

Resultaat

Zie hier het resultaat. Hoe het ook kan. Lekker alles kort en opgeruimd.

Puinhoop

Afgelopen week heb ik me bezig gehouden met de voorbereidingen om het pand te schilderen.

1 van mijn opdrachten hier is om iets aan de uitstraling van het gebouw te doen. Nou dat gaat gebeuren!!! Eerst maar eens een rondje om het gebouw. Wat foto's gemaakt hoe het nu is en wat ik tegen kwam. Dat moest eerst maar eens worden opruimd, gesnoeid en gemaaid worden.

Regen!!!

Mijn collega kwam mijn kantoor binnen met de melding dat we een probleem hadden. OK. zei ik wat is er dan aan de hand. Tja het regent en als het regent kunnen we niet leveren. Ik moest er eerst om lachen...... dacht dat hij een geintje maakte. Maar nee hoor .....hij was bloedserieus.

Het klopt natuurlijk dat onze produkten hier niet in kratten maar in dozen zit. Niet handig dus als deze nat worden. De chauffeurs zaten beneden dus te wachten dat het weer droog zou worden. Dat kan natuurlijk niet! We hebben ze dus op pad gestuurd, ze moesten maar wachten in de truck bij de klant voor de deur tot het droog was snel lossen en weer verder. Dan konden ze het volgende droge moment weer bij een andere klant staan. Ik had anders ook wel een andere klus voor ze. De binnenkant van het gebouw wil ik nl. gaan schilderen. Mooi klusje toch!!! Thuisgekomen was mijn porche dus goed overstroomd en Joey was zeiknat. Die had natuurlijk weer lekker in de regen lopen keuvelen. Bart was veel slimmer en was lekker dicht tegen het huis op de porche gaan liggen. Lekker droog dus.

Balen!!!

Gisteren vroeg mijn manager uit Curacao of ik vandaag zou kunnen komen werken. MMM.... Ik heb maar even gevraag of hij wel van deze planeet afkwam. Geen voetbal liefhebber duidelijk. Nou ben ik ook niet echt een voetballiefhebber maar ONZE JONGENS van het NL. elftal wil ik altijd wel zien. En in de kroeg in de zon is het natuurlijk extra leuk. Staat wel tegenover dat ik nu morgen (zondag) dus nog even (een paar uur) naar het werk moet. .... ik had verwacht dat ik dit in Bonaire nooit zou meemaken. Maar dus toch.

Ook hier was de oranje koorts duidelijk merkbaar. Iedereen droeg wel iets van oranje. Wat was het spannend maar helaas is het ZE (we praten nu dus niet meer over onze jongens) niet gelukt. Daar gaat onze omzet. Zwaar kl..... Tijdens de wedstrijd was het weer erg gezellig met een band op straat. Na afloop bleven de mensen niet tot in de kleine uurtjes hangen maar gingen vrij snel naar huis. ... ook niet goed voor de bieromzet. Alleen al voor onze omzet hadden ZE dus beter hun best moeten doen. Donderdagmiddag dus geen vrij en gewoon werken.

Archief vernietigd

Vandaag was de dag dat ik een afspraak gemaakt had bij de vuihoop.

Met mijn collega's afgesproken dat alles om 7.45 in de truck moest staan zodat we als ik kwam direct naar de vuilhoop konden rijden. Zoals verwacht waren ze er nog mee bezig. Onderweg waaide er bij iedere bocht papier weg. mhmm.... even toeteren en langs de kant even checken hoe ze het hadden ingeladen. Had ik natuurlijk vooraf even moeten doen. Stom!!! Ze hadden op een aantal kratten wel een pallet neegelegd maar verkeerd om zodat alles er tussenuit waaide. Veranderen dus maar. Verder zonder oponthoud bij de vuilhoop aangekomen. Daar werden we door 4 man opgewacht. (Geen idee waarom er 4 man stonden want er hoefde er maar 1 het vuur aan te steken) We moesten een heel eind naar opzij rijden. Daar was een kuil gegraven. We konden de truck met het archiefwerk daar dus in leeggooien. Even een lucifer erlangs en branden maar. Super eenvoudig maar wel effectief. Na 3 uur wachten was uiteindelijk alles verbrand en kon ik een douche gaan nemen.

BOOS!!!!

Maandag was voor mij weer de eerste dag werken na een heerlijke week vakantie samen met Mark. In mijn pauze ga ik altijd naar huis om te eten en om Bart en Joey naar binnen te doen. 's morgens lopen ze lekker om het huis in of slapen op de porche. Afgelopen weekend had ik van een kennis een hele mooie stek van een cactus gekregen. (was hier al een tijdje op zoek naar) De stek was ik dus al een aantal dagen met zorg aan het behandelen. Netjes in een emmer gezet met aarde en iedere dag een beetje water. Ging hartstikke goed. Helaas vond Joey waarschijnlijk dat de stek meer aandacht kreeg dan hij. Hij heeft er dus even een stokje voor gestoken en gezorgd dat de stek geen aandacht meer hoeft. Toen ik thuis kwam om even te eten vond ik de hele porche onder de aarde en de stek was in kleine stukjes gekauwd. En ik hoefde niet te vragen wie de dader was. Alleen Joey zat nl onder de aarde en keek heel onschuldig. De emmer lag helemaal leeg op zijn kop in de mand. Ik denk dat ik de boodschap begrijp. Op de foto heb ik alles dus al opgeruimd en moet alleen nog dweilen.

Een maand voorbij

Tjeetje wat gaat de tijd snel. Vanmiddag Mark weer naar het vliegveld gebracht. Het voelt als gisteren dat ik hem daar ging halen. We hebben een super leuke maand achter de rug waarin Mark de eerste 2 weken lekker veel heeft gedoken. De 3e week nog een aantal klussen in en om het huis. Het huis is nu echt ons huis geworden met alle spullentjes vanuit NL weer op hun plekje. De 4e week had ik ook lekker vrij en hebben we heerlijk van elkaar, Bart en Joey en het eiland genoten. Weer zijn we op plekken geweest waar we nog niet eerder waren geweest.

Sommige mensen zeggen dat je het eiland binnen een dag wel hebt gezien. Ik kan je vertellen dat dit dus niet het geval is. Er is hier genoeg te doen. Alleen shoppen is lastig hahahah. We waren weer net op tijd op het vliegveld. Er is altijd nog zoveel te doen voordat hij vertrekt. Het werd dus al omgeroepen dat iedereen van zijn vlucht naar de vertrekhal moest. Toen ik buiten stond te wachten tot hij het vliegtuig in zou gaan zag ik weer iets wat alleen maar in Bonaire kan gebeuren. Ze waren vergeten om de crew van het vliegtuig bij het hotel op te halen. Ze hebben dus zelf maar een pick-upaangehouden en zijn met z'n allen achterin geklommen. Ik zag dus +/- 15 man KLM personeel staand achterin een pick-up naar het vliegveld gereden worden. Helaas mijn camera niet op tijd bij de hand. Nu maar weer afwachten wannneer we elkaar weer zien. Gelukkig bestaat skype en spreken we elkaar dagelijks. Voor Mark wordt het nu ook spannend. Wanneer hij precies naar Iran vertrekt is nog niet duidelijk. Deze week hoopt hij meer duidelijkheid te krijgen. Wordt wel afzien voor hem de komende weken zonder eigen auto maar een leenauto. Maar ja als hij weer komt is het zwembad hopelijk klaar. Weet hij weer waarvoor zijn auto is verkocht. hahahaha.

Lekker zwemmen

Leuk joh, De baasjes hebben een lekker plekje gevonden waar we zo de zee in kunnen lopen.

We hoeven niet eerst over een heleboel scherpe stenen te klimmen. We hebben ook leren zwemmen van de baas. Eerst dachten we toen hij ons losliet dat we zouden verzuipen maar we bleven drijven. We hoeven alleen maar met onze benen heen en weer te gaan. HEERLIJK afkoelen. De baas ging ook steeds spetteren naar ons en dan probeerde wij de spetters te pakken. Dit lukte niet altijd en als het wel lukte dan was het erg zout. Het is nog veel leuker om te proberen om de stenen uit het water te halen die er nog liggen. Met beide voorpoten er aan trekken. Soms vergaten we dat ze onder water liggen en wilde we ze met onze bek pakken. Heel vervelend dat ons hoofd en oren dan ook nat worden. Op het zand proberen we dan al het water weer van ons hoofd af te krijgen. De handdoeken van de baas liggen in de auto. Niet echt handig maar met zand lukt het ook.