zaterdag 19 juli 2008

Softbal stadion






Deze week is Lisa (degene die ons gebouw en de borden in de stadions gaat schilderen) aangekomen op Curacao. Wat een mens is dat zeg. Het is eigenlijk een klein kind in een volwassen lichaam met ster allures. Na een dag van alles en nog wat geslikt te hebben, heb ik de volgende dag maar even mijn spelregels aan haar uitgelegd. Dit was even nodig. Iedere 5 minuten hing ze aan de telefoon. Zelf 's nachts wist ze mij te bereiken. Heb een hele nacht met onze drama queen in het ziekenhuis gezeten en zoals ik al had gezegd moest ze gewoon een ibrupofen innemen. Ze was gevallen en in haar pols zat een ontsteking. Maar doordat ze bijna hele hotel wakker had geschreeuwd om een ambulance ben ik toch maar met haar naar het ziekenhuis gereden. Ik moet nog een week met haar. Dit wordt dus veel tot 100 tellen (tot 10 is niet genoeg) opmerking doorslikken en glimlachen. Het resultaat is echter wel heel mooi.

Ze projecteert 's avonds (tja dat was dus deze week iedere avond tot 24.00 uur werken) en tekent hem dan na. De volgende dag gaat ze hem dan inschilderen.

Geen opmerkingen: