dinsdag 31 maart 2009

Mary
















Jullie weten dat ik een zwak voor beesten en zeker voor honden heb. Al een aantal dagen zag ik een wilde hond bij ons in de straat rondlopen. Ze zag er erg mager uit en ze zou ergens pupjes moeten hebben liggen. Tijdens mijn dagelijkse wandeling met Bart en Joey werd ik door de buurman Toon geroepen. Hij had een wilde hond op zijn erf lopen en in de grot bij hem in de tuin had hij 8 puppen gevonden. Of ik wist wat we ermee moesten doen. Ik dus het asiel gebeld en om advies gevraagd. Om straks 9 wilde honden in de straat te hebben zagen we natuurlijk niet zo zitten. We konden wij het asiel een hok ophalen en pillentjes om moeders wat rustig te laten worden. 2x per dag voerde Toon of ik haar brokken. Na een week was ze dus al aardig aan ons gewend. Ik kon haar al aaien. Ging natuurlijk dagelijks even bij de puppen kijken. En Toon had haar dus naar mij vernoemd. Mary. Uiteindelijk verrouwde ons zo goed dat ze uit haar zelf de kooi in ging. Ik hoefde hem alleen maar dicht te doen. De puppen te pakken en naar het asiel te brengen. Nog even met Mark gebeld of wij ze niet konden houden. Maar eigenlijk had hij wel gelijk. Straks lopen alle honden van Bonaire bij ons in de tuin. Gezellig natuurlijk maar niet echt slim. Geloof ook niet dat Bart en Joey hun speciale plekje kunnen willen delen met een heleboel andere.

maandag 30 maart 2009

Bart gaat snorkelen
















Ok, ik heb goed opgelet dus nu is het mijn beurt. Begin maar met de duikbril. Kijken of hij past. Ja hoor dat gaat prima. Geef me ook maar het vest. Dat werkte heel goed bij Anita en oma. Dus volgens mij helpt het mij ook. Kan ik lekker blijven drijven zonder dat ik wat hoeft te doen. En kijk maar het staat stoer he. Iedereen heeft dus leren snorkelen en ze gaan steeds met de bril op onder water kijken. Ik wil nu ook wel eens zien wat ze daar allemaal zien. Schijnt reuze leuk te zijn. Oma bleef maar lachen. Dit moet ik dus zien. Het vrouwtje probeerde me nog tegen te houden maar ik sprong gewoon. En ja hoor het is echt gaaf om zo te zwemmen. Volgende keer vraag ik ook of het baasje de fles op mijn rug bind. Dan kan je volgens mij heel lang onder water blijven. Kan ik misschien ook een keer mee de zee in. Daar zijn volgens mij heel veel leuke dingen te zien. Nou ik hou jullie op de hoogte. Zodra ik ben geslaagd voor mijn PADI gaan we het vieren.

zondag 29 maart 2009

Snoeien





















En tja als Mark en dan toch is heb ik altijd wel weer wat klusjes op de plank liggen. Het snoeien van de palmbomen dus. Ze kappen er altijd erg van op.

Moeders gaat snorkelen
















Tja en nu het dan eindelijk gelukt was om zonder angst het zwembad in te gaan wilde moeders nog wel een stuk verder gaan. Snorkelen dus! Het duikvest van Mark dus maar weer tevoorschijn gehaald, duikbril op snorkelen maar. Alleen maar gieren van het lachen. Uiteindelijk is het toch gelukt om moeders met bril naar beneden in het water te laten kijken. Dat is tenslotte wat ze snorkelen noemen. Ik kan je verklappen dat het best moeilijk is om adem te halen door de snorkel als je gierd van het lachen.

Moeders 1e zwemles
















Na het succesvolle resultaat was er natuurlijk nog een 2e uitdaging. Ma is als de dood voor water en durft eigenlijk helemaal het zwembad niet in. Maar goed nu Mark er was en Bart en Joey zulke goede Badmeesters zijn wilde ze het wel een keer probeeren. Met een opblaasplankje zijn we begonnen. Gegierd van het lachen hebben we. Zwemmen werd hierdoor dus wel een stuk moeilijker. De buren kwamen kijken wat er aan de hand was. Het was natuurlijk super stoer van moeders en aan het eind van de cursus heeft ze dus ook een Zwemdiploma A mogen ontvangen. Geweldig!!!

Snorkel les voor Anita
















De 2e week van de vakantie kwam Mark ook over uit het koude Rusland. Van -20 naar +30. Ik weet wel wat ik zou kiezen. Anita wilde heel graag snorkelen. Ze had dit echter nog nooit gedaan dus Mark nam de taak op zich om in het zwembad te beginnen met les 1. Bart en Joey vonden alles ook super spannend en hielden goed toezicht. Ze verloren Anita geen moment uit het oog. (Ik verdenk ze zelfs dat ze gewoon heel goed luisterde zodat ze het zelf ook een keer konden gaan proberen) Het ging supergoed. 'smiddags zijn ze dus ook naar de zee geweest en toen ik thuiskwam hoorde ik dus de wildste verhalen hoe groot de vissen wel niet waren die ze gezien had. Gaaf hoor. Ik doe het haar niet na.

Ik heb het nog prima naar mijn zin boven water en onder water moeten ze hun gang maar gaan.

Hallo Pa,Ma en Anita
















Eindelijk weer even tijd gevonden om een aantal verhaaltjes te schrijven. Helaas ben ik een camera verloren en dus een aantal leuke foto's voor leuke verhaaltjes kwijt.

Maar ondertussen wel weer genoeg stof verzameld.

Mijn ouders en mijn zus zijn heerlijk 2 weken bij ons komen genieten van het mooie weer, de mooie omgeving en natuurlijk ook van mij. We zijn dus maar weer een keer de onwijs mooie toeristische route wezen rijden. Ik kan er nooit genoeg van krijgen. Tussendoor even een hapje wezen eten bij The Beach Hut in Sorobon en 's avonds bij City Cafe en de dag was weer compleet.